Амвастан в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению амвастана в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток амвастана, взаимодействие с другими лекарствами, применение амвастана (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Амвастан
Международное название: Аторвастатин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 10 мг, 20 мг, 40 мг, 80 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
C Средства, влияющие на сердечно-сосудистую систему
C10 Гиполипидемические средства
C10A Гиполипидемические препараты, монокомпонентные
C10A A Ингибиторы гмг кoа-редуктазы
Фарм. группа: Гиполипидемическое средство. Ингибитор ГМГ-КоА-редуктазы. Код АТХ С10АА05
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Дозировка 10 мг: таблетки белого цвета, покрытые пленочной оболочкой, круглые, с двояковыпуклой поверхностью. Дозировка 20 мг: таблетки белого цвета, покрытые пленочной оболочкой, круглые, с двояковыпуклой поверхностью, с риской на одной стороне. Дозировка 40 и 80 мг: таблетки белого цвета, покрытые пленочной оболочкой, продолговатые, с двояковыпуклой поверхностью, с риской на одной стороне.

Состав амвастана в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество амвастана

кальция аторвастатина тригидрат 10,85 мг, 21,7 мг, 43,4 мг, 86,8 мг (эквивалентное аторвастатину) 10, 20, 40 или 80 мг
10,85 мг, 21,7 мг, 43,4 мг, 86,8 мг кальций аторвастатин тригидраты (10, 20, 40 немесе 80 мг аторвастатинге баламалы)

Вспомогательные вещества в амвастане

кальция карбонат, лактозы моногидрат, целлюло¬за микрокристаллическая, натрия кроскармеллоза, сахарозы стеарат, магния стеарат, состав оболочки: Опадрай белый (Y -1-7000): гидроксипропилметилцеллюлоза 29105 ср, полиэтиленгликоль 400, титана диоксид (Е171)
кальций карбонаты, лактоза моногидраты, микрокристаллды целлюло¬за, натрий кроскармеллозасы, сахароза стеараты, магний стеараты, қабық құрамы: Опадрай ақ (Y -1-7000): гидроксипропилметилцеллюлоза 29105 ср, полиэтиленгликоль 400, титанның қостотығы (Е171)

Показания к применению таблеток амвастана

  • в сочетании с диетой для снижения повышенного уровня общего холестерина, Хс-ЛПНП, аполипопротеина В и триглицеридов, повышения уровня Хс-ЛПВП у больных с первичной гиперхолестеринемией (гетерози-готной семейной и несемейной) и смешанной дислипидемией (типы IIа и IIb по Фредриксону)
  • в сочетании с диетой для лечения больных с повышенными сывороточными уровнями триглицеридов (тип IV по Фредриксону)
  • больные с дисбеталипопротеинемией (тип III по Фредриксону), у которых диетотерапия не дает адекватного эффекта
  • для снижения уровней общего холестерина и Хс-ЛПНП у больных с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией, при недостаточной эффективности диетотерапии и других методов нефармакологической терапии
  • в сочетании с диетой для снижения повышенного уровня общего холестерина, Хс-ЛПНП и аполипопротеина В у мальчиков и девочек (в постменархеальном периоде) в возрасте 10-17 лет, с гетерозиготной семейной гиперхоле¬стеринемией, даже при условии соблюдения адекватной диеты, если:
а) уровень Хс-ЛПНП остается > 190 мг/дл или
б) уровень Хс-ЛПНП остается > 160 мг/дл и:
в семейном анамнезе имеет место возникновение сердечно-сосудистых заболе¬ваний у больных детей присутствуют 2 и более других факторов риска возникновения сердечно-сосудистых заболеваний
  • для снижения риска смерти, риска развития инфаркта миокарда, инсульта, повторной госпитализа¬ции по поводу стенокардии и необходимости в реваскуляризации, у больных с заболеваниями сердечно-сосудистой системы (в т.ч. у пациентов без клинических проявлений ишемической болезни сердца, но имеющих повышенные фак¬торы риска ее возникновения: пожилой возраст старше 55 лет, никотиновая за¬висимость, артериальная гипертензия, генетическая предрасположенность), в т.ч. на фоне дислипидемии.
  • жалпы холестериннің, Хс-ЛПНП, В аполипопротеинінің және триглицеридтердің жоғары деңгейін, алғашқы гиперхолестеринемиямен (отбасылық және отбасылық емес гетерози¬готты) және аралас дислипидемия (Фредриксон бойынша II а және III b түрлері) ауруларымен науқастарда Хс-ЛПHП деңгейінің жоғарылауын төмендетуге арналған емдәммен біріктіре;
  • триглицеридтердің жоғары сарысулық деңгейлерімен (Фредриксон бойынша IV түрімен) науқастарды емдеуге арналған емдәммен біріктіре;
  • оларда емдәммен емдеу барабар әсер бермейтін дисбеталипопротеинемиямен (Фредриксон бойынша III түрімен) науқастарда;
  • емдәммен емдеудің және фармакологиялық емес емдеудің басқа әдістері жеткіліксіз тиімділігі кезінде, гомозиготты отбасылық гиперхолестеринемиямен науқастарда жалпы холестериннің және Хс-ЛПHП-холестеринінің деңгейлерін төмендету үшін;
  • гетерозиготты отбасылық қандағы холестериннің көбеюі ауруымен 10-17 жастағы ер балалар мен қыз балаларда (постменар-хеальді кезеңде) жалпы холестериннің, Х-ЛПНП және В аполипопротеинінің жоғары деңгейін төмендетуге арналған диетамен біріктіріп, тіпті барабар емдәмді қолдану жағдайы кезінде, егер:
а) Хс-ЛПНП деңгейі осылай қалады > 190 мг/дл немесе
б) Хс-ЛПНП деңгейі осылай қалады > 160 мг/дл және:
отбасылық сыртартқыда науқас балаларда жүрек-тамыр ауруларының туындауы орын алады, жүрек-тамыр ауруларының туындау қаупінің 2 және одан артық басқа факторлар бар.
  • жүрек-тамыр ауруларымен науқастарда өлім қаупін, миокард инфарктының даму қапуін, инсультті, стенокардия жөнінде қайтадан ауруханаға жатқызу қаупін төмендету үшін және реваскуляризациялау қажеттігі (соның ішінде жүректің ишемиялық ауруының клиникалық белгілерінсіз, бірақ оның туындау қаупінің жоғары факторларына ие науқастарда: 55 жастан жоғары егде адамдар, никотинге тәуелділік, артериальді гипертензия, генетикалық икемдейтін жайт), соның ішінде дислипидемия аясында.

Противопоказания амвастана в таблетках

  • гиперчувствительность к компонентам препарата
  • заболевания печени в активной стадии или повышение уровня печеночных трансаминаз (трехкратно превышающие верхний предел нормального уровня) неясного генеза
  • беременность и период лактации
  • женщины, планирующие беременность; не исполь¬зующие адекватные средства контрацепции
  • пациенты с наследственной непереносимостью лактозы, дефицитом фермента Lapp-лактазы, мальабсорбцией глюкозы/галактозы
  • препарат құрамдастарын жоғары сезімталдық
  • бауырдың белсенді сатыдағы ауруы немесе айқын емес генездегі бауыр трансаминазалары деңгейінің артуы (қалыпты деңгейдің жоғарғы шегінен үш есе асуы)
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • жүктілікті жоспарлайтын, контрацепцияның барабар құралдарын қолданбайтын әйелдерге
  • лактозаны тұқым қуалаған көтере алмаушылығымен, Lapp-лактозаның ферментінің тапшылығымен, глюкозаның/галактозаның мальабсорбциясымен емделушілер

Побочные действия таблеток амвастана

В контролируемых клинических исследованиях <2% пациентов прекратили ле¬чение вследствие побочных эффектов, присущих аторвастатину.

Очень часто (1% и более)
  • бессонница, кошмарные сны, головная боль, астенический син¬дром
  • тошнота, отрыжка, диарея, абдоминальная боль, диспепсия, метеоризм, запор
  • боль в шее, миалгия
  • назофарингит, боль в глотке, гортани, носовые кровотечения
Часто (менее 1%)
  • аномальные показатели функции печени, расплывчатое зрение
  • недомогание, усталость, головокружение, амнезия, паре¬стезия, периферическая нейропатия, гипестезия
  • повышение температуры тела
  • появление лейкоцитов в моче
  • рвота, извращение вкуса, анорексия, гепатит, панкреатит, холестатическая желтуха
  • боль в спине, судороги, миозит, миопатия, артралгия,боль в конечностях, рабдомиолиз
  • крапивница, зуд, кожная сыпь, анафилаксия, буллезная сыпь, полиморфная экссудативная эритема (в т.ч. синдром Стивенса-Джонсона), синдром Лайелла
  • тромбоцитопения
  • разрыв сухожилия
  • гипо- или гипергликемия, повышение активности сывороточной КФК.
  • импотенция, периферические отеки, увеличение массы тела, боль в груди, вторичная почечная недостаточность, алопеция, шум в ушах, утомление
Бақыланатын клиникалық зерттеулерде <2% науқастар аторвастатинге тән жағымсыз әсерлердің салдарынан емді тоқтатқан.

Өте жиі (1% және одан артық)
  • ұйқысыздық, қорқынышты түс көру, бас ауруы, астеникалық син¬дром
  • жүрек айну, кекірік, диарея, абдоминальді ауыру, диспепсия, метеоризм, іш қату
  • мойын ауыруы, миалгия
  • назофарингит, жұтқыншақ, көмекей ауруы, мұрыннан қан кету
Жиі (1 %-дан кем):
  • бауыр қызметінің қалыпсыз көрсеткіштері, көздің бұлдырауы
  • дімкәстік, шаршағыштық, бас айналуы, амнезия, паре¬стезия, шеткергі нейропатия, гипестезия
  • дене температурасының жоғарылауы
  • несепте лейкоциттердің пайда болуы
  • құсу, дәмнің бұзылуы, анорексия, гепатит, панкреатит, холестатикалық сары ауру
  • арқаның ауруы, бұлшық еттің құрысуы, миозит, миопатия, артралгия, қол-аяқтың ауруы, рабдомиолиз
  • есекжем, қышыма, бері бөртпесі, анафилаксия, буллездік бөртпе, көпформалы экссудативті эритема (соның ішінде Стивенс-Джонсон синдромы), Лайелл синдромы
  • тромбоцитопения
  • сіңірдің үзілуі
  • гипо- немесе гипергликемия, сарысулық КФК белсенділігінің артуы.
  • импотенция, шеткергі ісінулер, дене масасының ұлғаюы, кеуденің ауруы, екіншілік бүйрек жетіспеушілігі, алопеция, құлақ шуылы, қажу

Особые указания к применению

Применение ингибиторов ГМГ-КоА-редуктазы для снижения уровня липидов в крови может приводить к изменению биохимических показателей, отражаю¬щих функцию печени. Функцию печени следует контролировать перед началом терапии, через 6 и 12 недель после начала приема аторвастатина; после каждого повышения дозы, а также периодически, например, каждые 6 месяцев.

С осторожностью препарат следует назначать при заболеваниях печени в анамнезе, тяжелых нарушениях электролитного баланса, эндокринных и мета¬болических нарушениях, хроническом алкоголизме, артериальной гипотензии, тяжелых острых инфекциях (сепсис), неконтролируемой эпилепсии, обширных хирургических вмешательствах, травмах, заболеваниях скелетных мышц. При применении аторвастатина, как и других средств этого класса, описаны случаи рабдомиолиза с острой почечной недостаточностью, обусловленной миоглобинурией. Терапию препаратом следует временно прекратить или полно¬стью отменить при появлении признаков возможной миопатии или наличии фактора риска развития почечной недостаточности на фоне рабдомиолиза (на¬пример, тяжелая острая инфекция, артериальная гипотензия, серьезная опера¬ция, травма, тяжелые обменные, эндокринные и электролитные нарушения и неконтролируемые судороги).

Больных необходимо предупредить, что лечение аторвастатином может вызвать миопатию. Диагноз миопатии (боль и слабость в мышцах в сочетании с повышением активности креатинфосфоки-назы (КФК) более чем в 10 раз по сравнению с верхней границей нормы) следу¬ет предпологать у больных с распространенными миалгиями, болезненностью или слабостью мышц и/или выраженным повышением активности КФК. Больных необходимо предупредить о том, что им следует немедленно сообщить врачу о появлении необъяснимых болей или слабости в мышцах, если они сопровож¬даются недомоганием или лихорадкой.

Терапию аторвастатином следует пре¬кратить в случае выраженного повышения активности КФК или при наличии подтвержденной или предполагаемой миопатии. Риск миопатии при лечении другими препаратами этого класса повышался при одновременном применении циклоспорина, фибратов, эритромицина, никотиновой кислоты или азольных противогрибковых средств. Назначая аторвастатин в комбинации с данными средствами в гиполипидемических дозах, следует тщательно взвесить ожидае¬мую пользу и риск лечения, регулярно наблюдать больных с целью выявления болей или слабости в мышцах, особенно в течение первых месяцев лечения и в периоды повышения дозы любого препарата. В подобных ситуациях можно ре-комендовать периодическое определение активности КФК, хотя такой контроль не позволяет предотвратить развитие тяжелой миопатии.

Применение в педиатрии
Клинические данные об эффективности и безопасности применения препарата у детей отсутствуют. Аторвастатин может быть назначен детям только врачом-специалистом. Опыт применения аторвастатина для лечения детей ограничивается только лишь небольшой популяцией больных (возраст 10-17 лет), страдающих некоторыми формами тяжелой дислипидемии. Рекомендуемая начальная суточная доза препарата для лечения гетерозиготной семейной гиперхолестеринемии составляет 10 мг; в зависимости от эффективности и переносимости препарата она может быть увеличена до 80 мг в сутки. Последующее наблюдение за развитием этих детей не осуществлялось.

Беременность
Женщины репродуктивного возраста во время лечения должны пользоваться соответствующими средствами контрацепции. Аторвастатин можно применять у женщин репродуктивного возраста только в том случае, если вероятность бе¬ременности очень низкая; пациентка должна быть информирована о возможном риске для плода при лечении аторвастатином.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата, следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом.
Қандағы липидтердің деңгейін төмендету үшін ГМГ-КоА-редуктазасының тежегіштерін қолдану бауырдың қызметін бейнелейтін биохимиялық көрсеткіштердің өзгеруіне әкелуі мүмкін. Бауырдың қызметін ем басталар алдында, аторвастатинді қабылдауды бастағаннан кейін 6 және 12 аптадан соң; дозаны әрбір жоғарылатқаннан кейін, сондай-ақ кезең-кезеңмен, мысалы, әрбір 6 ай сайын бақылау керек.

Сыртартқыда бауыр ауруы, электролитті теңгерімнің ауыр бұзылулары, эндокринді және мета¬болиттік бұзылулар, созылмалы алкоголизм, артериялы гипотензия, ауыр жедел жұқпалар (сепсис), бақыланбайтын эпилепсия, кең хирургиялық килігулер, жарақаттар, қаңқа бұлшық еттерінің аурулары кезінде препаратты абайлап тағайындау керек. Осы кластағы басқа дәрілердегідей, аторвастатинді қолданған кезде миоглобинурияға негізделген, жедел бүйрек жетіспеушілігімен рабдомиолиз оқиғалары сипатталған. Мүмкін миопатияның белгілері пайда болған немесе рабдомиолиз аясында (мысалы, ауыр жедел жұқпа, артериялық гипотензия, салмақты опера-ция, жарақат, ауыр зат алмасу, эндокринді және электролитті бұзылулар және бақыланбайтын құрысулар) бүйрек жетіспеушілігінің даму қаупі факторы болған кезде препаратпен емдеуді уақытша тоқтату немесе толығымен тоқтату керек.

Аторвастатинмен емдеу миопатия туғызуы мүмкіндігін науқастарға ескерту қажет. Миопатия диагнозын (креатинфосфокиназа (КФК) белсенділігінің артуымен қосылып, бұлшық ет ауруы мен оның әлсіздігі норманың жоғарғы шекарасымен салыстырғанда 10 реттен астам) таралған миалгиялармен, бұлшық еттің аурушаңдығымен немесе оның әлсіздігімен және/немесе КФК белсенділігінің айқын артуымен науқастарда болжау керек. Науқастарды бұлшық еттің түсініксіз ауруы немесе оның әлсіздігі пайда болуы туралы, егер сырқаттанумен немесе қалтыраумен бірге болса, дәрігерге дереу хабарлау керектігін ескерту қажет.

Аторвастатинмен емдеуді КФК белсенділігінің айқын артуы жағдайында немесе расталған не болжанған миопатия бар болған кезде тоқтату керек. Осы кластағы басқа препараттармен емдеу кезінде миопатия қаупі циклоспоринді, фибраттарды, эритромицинді, никотин қышқылын немесе азольді зеңге қарсы дәрілермен бір мезгілде қолдану кезінде жоғарылады. Гиполипидемиялық дозаларда аталған дәрілермен біріктіріп, аторвастатинді тағайындай отыра, күтілетін пайданы және емдеу қаупін мұқият өлшеу керек, бұлшық еттің ауруын немесе әлсіздігін анықтау мақсатында, әсіресе емдеудің алғашқы айларында және кез келген препараттың дозасын арттыру кезеңдерінде науқастарды жүйелі түрде бақылау керек. Ұқсас жағдайларда КФК белсенділігін кезең-кезең анықтау ұсынылуы мүмкін, бірақ мұндай бақылау ауыр миопатияның дамуын болдырмауға мүмкіндік бермейді.

Педиатрияда қолданылуы
Балаларда препаратты қолдану қауіпсіздігі мен тиімділігі жөнінде клиникалық деректер жоқ. Аторвастатинді балаларға тек маман-дәрігер ғана тағайындауы мүмкін. Аторвастатинді балаларды емдеу үшін қолдану тәжірибесі ауыр дислипидемияның кейбір түрлерінен зардап шегетін науқастардың тек азғантай популяциясымен (10-17 жастағылар) ғана шектеледі. Гетерозиготты отбасылық гиперхолестеринемияны емдеу үшін препараттың ұсынылатын алғашқы тәуліктік дозасы 10 мг құрайды; препараттың тиімділігі мен көтере алушылығына байланысты ол тәулігіне 80 мг-ға дейін арттырылуы мүмкін. Бұл балалардың өсіп-жетілуін ары қарай бақылау жүзеге асқан жоқ.

Жүктілік
Репродуктивті жастағы әйелдер емдеу уақытында контрацепцияның тиісті құралдарын пайдалануы керек. Аторвастатинді репродуктивті жастағы әйелдерге тек жүктілік ықтималдығы өте төмен болған жағдайда ғана қолдануға болады; емделуші аторвастатинмен емдеу кезінде ұрыққа мүмкін қауіп туралы хабарлануы керек.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерін ескере отырып, автокөлік жүргізген кезде сақтықты сақтау керек.

Дозировка и способ применения

Перед началом лечения аторвастатином пациентов следует перевести на стандартную, снижающую уровень холестерина, диету и программу сниже-ния массы тела, в частности у пациентов, страдающих ожирением, в целях контроля гиперхолестеринемии. Пациенты должны соблюдать такую диету в тече¬ние лечения.

Гиперхолестеринемия (гетерозиготная семейная и несемейная) и смешан¬ная дислипидемия (типы IIа и IIb no Фредриксону).

Рекомендуется начинать с доз 10-20 мг 1 раз/сутки. Пациентам, требующим значительного снижения ЛПНП-холестерина (более 45%), начальная доза со¬ставляет 40 мг. Диапазон доз: 10-80 мг/сутки. Препарат принимают внутрь в любое время дня с пищей или независимо от времени приема пищи. Дозы не¬обходимо подбирать в соответствии с основными целями терапии и реакцией пациента на лечение. В начале лечения и/или во время повышения дозы необ¬ходимо оценить уровень липидов в течение 2-4 недель и скорректировать дозу при необходимости.

Гомозиготная семейная гиперхолестеринемия.

Используются дозировки от 10 до 80 мг/день. Аторвастатин используется дополнительно к другим видам терапии или если другие типы липидоснижающей терапии недоступны.

Начальная доза при профилактике ишемической болезни сердца для взрослых -10 мг 1 раз/сутки.

Гетерозиготная семейная гиперхолестеринемия в педиатрии (пациенты в воз¬расте 10-17 лет).

Рекомендованная начальная доза 10 мг 1 раз/день; максимальная рекомендо¬ванная дозировка 20 мг 1 раз/день (назначение более высоких доз не изучено у больных этого возраста). Изменять дозу следует с интервалом не менее 4 не¬дель под контролем липидного профиля плазмы.
Гиперхолестеринемияны бақылау мақсатында, көбінесе семіздіктен азап шегетін науқастарда аторвастатинмен емдеу басталар алдында стандартты, холестериннің деңгейіне төмендететін, емдәмге және дене массасын төмендету бағдарламасына көшу керек. Науқастар емдеу бойына осындай емдәмді қолдануы керек.

Гиперхолестеринемияны (гетерозиготты отбасылық және отбасылық емес) және аралас дислипидемия (Фредриксон бойынша II а және II b түрлері).

Тәулігіне 1 рет 10-20 мг дозадан бастау ұсынылады. ЛПНП-холестеринін едәуір (более 45%-дан астам) төмендету талап етілетін науқастарда бастапқы доза 40 мг құрайды. Дозалардың диапазоны: тәулігіне 10-80 мг. Препарат күндізгі кез келген уақытта аспен бірге немесе ас қабылдау уақытына қарамастан ішке қабылданады. Емнің негізгі мақсаттарына және науқастың емге реакциясына сәйкес дозаларды іріктеу қажет. Емдеу басталарда және/немесе дозаны көбейту уақытында 2-4 апта бойы липидтердің деңгейін бағалап, қажет болған кезде дозаны түзету керек.

Гомозиготты отбасылық гиперхолестеринемия
Күніне 10-нан 80 мг-ға дейін дозалау қолданылады. Егер липидті төмендететін емдеудің басқа түрлері қол жетімсіз болса, аторвастатин емдеудің басқа түрлеріне қосымша қолданылады. Жүректің ишемиялық ауруын алдын алу кезінде ересектерге бастапқы доза –тәулігіне 1 рет 10 мг.

Педиатрияда (10-17 жастағы емделушілер) гетерозиготты отбасылық гиперхолестеринемия
Ұсынылған бастапқы доза күніне 1 рет 10 мг; ең жоғары ұсынылған дозалау күніне 1 рет 20 мг (бұдан жоғары дозаларды тағайындау осы жастағы науқастарда зерттелмеген). Плазманың липидті бейінін бақылап, кемінде 4 апта аралығымен дозаны өзгерту керек.

Взаимодействие с лекарствами

Риск развития миопатии повышается при лечении препаратами данного класса повышается при со¬вместном применении с циклоспоринами, производными фиброевой кислоты, ниацином, эритромицином, противогрибковыми препаратами азолового ряда. При одновременном приеме внутрь Амвастана и суспензии, содержащей маг¬ния и алюминия гидроксиды, снижалась концентрация аторвастатина в плазме крови примерно на 35%, однако степень уменьшения уровня Хс-ЛПНП при этом не изменялась.

Аторвастатин незначительно повышает концентрацию этинилэстрадиола, но-рэтистерона (норэтиндрона) в плазме крови. Этот эффект следует учитывать при выборе перорального контрацептива для женщины, получающей Амва-стан.

При многократном совместном применении дигоксина и 10 мг аторвастатина равновесные концентрации дигоксина в плазме не изменяются. Тем не менее, последующее ежедневное применение 80 мг аторвастатина увеличивает кон-центрацию дигоксина приблизительно на 20%. Пациентов, принимающих ди-гоксин, необходимо должным образом контролировать.

Возможно уменьшение концентрации аторвастатина в плазме крови при совме¬стном приеме с колестиполом, при этом гиполипидемический эффект усилива¬ется.

При одновременном применении эритромицина (500 мг 4 раза/сутки) и кла-ритромицина (500 мг 2 раза/сутки) умеренно повышается концентрация атор¬вастатина в плазме крови, повышается риск развития миопатии. Концентрация аторвастатина в плазме крови не менялась при одновременном применении Амвастана (10 мг 1 раз/сутки) и азитромицина (500 мг 1 раз/сутки).

При одновременном применении с дилтиаземом, верапамилом, израдипином возможно повышение концентрации аторвастатина в плазме крови и увеличе¬ние риска развития миопатии.

Повышение риска развития миопатии наблюдается при одновременном приме¬нении итраконазола с аторвастатином из-за значительного повышения концен¬трации последнего в плазме крови.

При одновременном применении аторвастатин не влияет на фармакокинетику антипирина (феназона), терфенадина.

Следует соблюдать осторожность из-за увеличения риска снижения эндоген-ных стероидных горомонов при приеме аторвастатина с циметидином, кетоко-назолом, спиронолактоном.

Аторвастатин не оказывает клинически значимого эффекта на протромбиновое время при использовании пациентами, получающими варфарин. При одновременном применении амлодипина 10 мг и Амвастана 80 мг фармакокинетика последнего в равновесном состоянии не изменялась. Не отмечено клинически значимого нежелательного взаимодействия Амваста¬на и антигипертензивных средств.

Одновременное применение Амвастана с ингибиторами протеазы, являющи¬мися ингибиторами цитохрома Р450 ЗА4, сопровождается увеличением кон¬центрации аторвастатина в плазме крови.

Употребление сока грейпфрута во время терапии препаратом может привести к повышению концентрации аторвастатина в плазме крови. Пациенты, прини¬мающие препарат, должны избегать употребления этого сока. Зверобой может снижать концентрации аторвастатина.
Миопатия дамуының қаупі аталған кластағы препараттармен емдеу кезінде, циклоспориндермен, фиброй қышқылының туындыларымен, ниацинмен, эритромицинмен, азол қатарындағы зеңге қарсы препараттармен бірлесе қолданған кезде артады. Амвастан және маг¬ний мен алюминий гидроксидінен тұратын суспензияны бірмезгілде ішке қабылдаған кезде қан плазмасында аторвастатиннің концентрациясы шамамен 35%-ға төмендеген, дегенмен Хс-ЛПНП деңгейін төмендету дәрежесі сонымен бірге өзгермеген.

Аторвастатин қан плазмасында этинилэстрадиолдың, но-рэтистеронның (норэтиндронның) концентрациясы болмашы арттырады. Бұл әсерді Амвастан алатын әйелдерге арналған ішу арқылы контрацептивті таңдау кезінде ескеру керек.

Дигоксинді және 10 мг аторвастатиннің көп рет бірлесе қолданған кезде плазмада дигоксиннің тепе-теңдік концентрациялары өзгермейді. Әйткенмен аторвастатиннің 80 мг-ын келесі күнделікті қолдану дигоксиннің кон¬центрациясын шамамен 20%-ға ұлғайтады. Дигоксин қабылдайтын науқастарды тиісті түрде бақылау қажет.

Колестиполмен бірлесе қабылдаған кезде, қан плазмасында аторвастатиннің концентрациясы төмендеуі мүмкін, сонымен бірге гиполипидемиялық әсер күшейеді.

Эритромицинді (тәулігіне 4 рет 500 мг) және кларитромицинді (тәулігіне 2 рет 500 мг) бірмезгілде қолдану кезінде қан плазмасында аторвастатиннің концентрациясы бір қалыпты жоғарылайды, миопатияның даму қаупі де жоғарылайды. Қан плазмасында аторвастатиннің концентрациясы Амвастанды (тәулігіне 1 рет 10 мг) және азитромицинді (тәулігіне 1 рет 500 мг) бірмезгілде қолдану кезінде өзгермеді.

Дилтиаземмен, верапамилмен, израдипинмен бірмезгілде қолдану кезінде қан плазмасында аторвастатиннің концентрациясы жоғарылауы және миопатияның даму қаупі ұлғаюы мүмкін.

Миопатияның даму қаупінің жоғарылауы итраконазолды аторвастатинмен бірмезгілде қолдану кезінде қан плазмасында соңғысының концен¬трациясының едәуір артқандығынан байқалады.

Бірмезгілде қолдану кезінде аторвастатин антипириннің (феназонның), терфенадиннің фармакокинетикасына әсер етпейді.

Эндогенді стероидты гормондардың төмендеу қаупі ұлғаятындықтан, Аторвастатинді циметидинмен, кетоконазолмен, спиронолактонмен қабылдаған кезде эндогенді стероидты гормондардың төмендеу қаупі ұлғаятындықтан сақтық сақтау керек.

Варфарин қабылдайтын емделушілерде қолданған кезде аторвастатин протромбин уақытына клиникалық мәнді әсер етпейді. 10 мг Амлодипинді және 80 мг Амвастанды бірмезгілде қолдану кезінде соңғысының фармакокинетикасы тепе-теңдік күйінде өзгермеді. Амваста¬нның және гипертензияға қарсы дәрілердің клиникалық мәнді жағымсыз өзара әсері байқалмады.

Амвастанды, Р450 ЗА4 цитохромының тежегіштері болып табылатын протеаза тежегіштерімен, бірмезгілде қолдану қан плазмасында аторвастатиннің кон¬центрациясын ұлғайтумен бірге жүреді.

Препаратпен емдеу уақытында грейпфрут шырынын қолдану қан плазмасында аторвастатин кон¬центрациясының ұлғаюына әкеледі. Препаратты қабылдайтын емделушілер бұл шырынды қолданудан бас тартулары керек. Шайқурай аторвастатиннің концентрациясын төмендете алады.

Передозировка амвастаном в таблетках

Симптомы: возможно усиление побочных эффектов.

Лечение: симптоматическая терапия, специфического антидота нет. Гемодиализ неэффективен.
Симптомдары: жағымсыз әсерлері күшеюі мүмкін.

Емі: белгісіне қарай емдеуі, арнайы у қайтарғысы жоқ. Гемодиализ тиімсіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Абсорбция: Аторвастатин быстро абсорбируется после приема внутрь; время достижения Сшах: 1-2 ч. Выявлена линейная зависимость между степенью всасывания и до¬зой препарата. Биодоступность - 14%, системная биодоступность ингибирующей активности в отношении ГМГ-КоА-редуктазы - 30%. Низкая системная биодоступность обусловлена пресистемным метаболизмом в слизистой оболоч¬ке желудочно-кишечного тракта и эффектом «первичного прохождения» через печень. Пища несколько снижает скорость и длительность абсорбции препарата (на 25 и 9% соответственно), однако снижение ЛПНП-холестерина сходно с та¬ковым при применении аторвастатина без пищи. Плазменная концентрация аторвастатина при применении в вечернее время ниже, чем в утреннее (прибли¬зительно на 30%). Несмотря на это, снижение ЛПНП происходит независимо от времени приема препарата.

Распределение: объем распределения составляет приблизительно 381 л. Степень связывания с белками плазмы >98%.

Метаболизм: Аторвастатин метаболизируется преимущественно в печени под действием ци-тохрома CYP3A4 с образованием фармакологически активных метаболитов -орто-и парагидроксилированных производных и различных продуктов бета-окисления. Ингибирующий эффект препарата в отношении ГМГ-КоА-редуктазы примерно на 70% определяется активностью циркулирующих мета¬болитов.

Выделение: Выводится с желчью после печеночного и/или внепеченочного ме¬таболизма (не подвергается выраженной кишечно-печеночной рециркуляции). Период полувыведения аторвастатина приблизительно 14 ч, но полупериод ингиби-рующей активности в отношении ГМГ-КоА-редуктазы составляет 20-30 ч, что связано с наличием активных метаболитов. Менее 2% от принятой внутрь дозы препарата определяется в моче.

Сmах и AUC аторвастатина у пожилых (65 лет и старше) на 40 и 30% соответственно выше таковых у пациентов среднего возраста (клинического значения не име¬ет).

Заболевания почек не влияют на плазменные концентрации аторвастатина или снижение уровня ЛПНП; нет необходимости в коррекции дозы у таких пациентов. Не выводится в ходе гемодиализа вследствие интенсивного связывания с бел¬ками плазмы.

У пациентов с алкогольными поражениями печени плазменные концентрации аторвастатина значительно повышаются (Сmах и AUC в тяжелых случаях воз-растает в 16 и 11 раз соответственно).
Сіңуі: Аторвастатин ішке қабылдағаннан кейін тез сіңеді; Сшах жету уақыты: 1-2 сағ. Препараттың сіңу дәрежесі мен дозасының арасында дозаға тәуелділік анықталды. Биожетімділігі - 14%, ГМГ-КоА-редуктазасына қарағанда, тежеу белсенділігінің жүйелік биожетімділігі - 30%. Төмен жүйелік биожетімділігі асқазан-ішек жолының шырышты қабығындағы жүйе алды метаболизмі және бауыр арқылы «алғашқы өту» тиімділігіне негізделген. Ас препараттың сіңу жылдамдығы мен ұзақтығын бірнеше төмендетеді (тиісінше 25-ке және 9%-ға), дегенмен ЛПНП-холестериннің төмендеуі аторвастатинді ассыз қабылдау кезіндегіге ұқсас. Ертеңгі уақытқа қарағанда, кешкі уақытта қолданған кезде аторвастатиннің плазмалық концентрациясы төмен (30%-ға жуық). Осыған қарамастан, ЛПНП төмендеуі препаратты қабылдау уақытына тәуелсіз өтеді.

Таралуы: таралу көлемі шамамен 381 л құрайды. Плазманың ақуыздарымен байланысу дәрежесі >98%.

Метаболизмі: Аторвастатин бета-тотығуының орто- және парагидроксилирленген туынды және әртүрлі өнімдерінің фармакологиялық белсенді метаболиттерін түзеп, CYP3A4 ци-тохромының әсерімен бауырда басым бөлігі метаболизденеді. ГМГ-КоА-редуктазасына қарағанда, препаратты тежеу тиімділігінің шамамен 70%-ы айналыстағы мета¬болиттердің белсенділігімен анықталады.

Бөлінуі: Бауыр және/немесе бауырдан тыс ме¬таболизмнен кейін өтпен бөлінеді (айқын ішек-бауыр қайта айналымына ұшырамайды). Аторвастатиннің жартылай шығарылу кезеңі шамамен 14 сағ, бірақ ГМГ-КоА-редуктазасына қарағанда, тежеу белсенділігінің жартылай шығарылу кезеңі 20-30 сағатты құрайды, бұл белсенді метаболиттердің болуына байланысты. Препараттың ішке қабылданған дозасының 2%-дан аз мөлшері несепте анықталады.

Егде емделушілерде (65 және одан жоғары жастағыларда) аторвастатиннің Сmах және AUC-ы орта жастағы емделушілердегіден тиісінше 40 және 30%-ға жоғары (клиникалық мәні болмайды).

Бүйрек аурулары аторвастатиннің плазмалық концентрацияларына немесе ЛПНП деңгейінің төмендеуіне әсер етпейді; мұндай емделушілерде дозаны түзетудің қажеттігі жоқ. Плазманың ақуыздарымен қарқынды байланысу салдарынан гемодиализ барысында шығарылмайды.

Бауырдың алкогольді зақымдануларымен емделушілерде аторвастатиннің плазмалық концентрациялары едәуір жоғарылайды (ауыр жағдайларда Сmах және AUC тиісінше 16 және 11 рет өседі).

Фармакодинамика

Гиполипидемическое средство. Аторвастатин - селективный конкурентный ин¬гибитор ГМГ-КоА-редуктазы - фермента, превращающего З-гидрокси-3-метилглутарилкоэнзим А в мевалоновую кислоту, являющуюся предшествен¬ником стеролов, включая холестерин. ТГ и холестерин в печени включаются в состав ЛПОНП, поступают в плазму и транспортируются в периферические ткани. ЛПНП образуются из ЛПОНП в ходе взаимодействия с рецепторами ЛПHП.

Снижает уровни холестерина и липопротеинов в плазме за счет угнете¬ния ГМГ-КоА-редуктазы, синтеза холестерина в печени и увеличения числа "печеночных" рецепторов ЛПНП на поверхности клеток, что приводит к усиле¬нию захвата и катаболизма ЛПНП. Снижает образование ЛПНП, вызывает вы¬раженное и стойкое повышение активности ЛПНП-рецепторов. Снижает уро¬вень ЛПНП у больных с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией, кото¬рая обычно не поддается терапии гиполипидемическими лекарственными сред¬ствами. Снижает уровень общего холестерина на 30-46%, ЛПНП - на 41-61%, аполипопротеина В - на 34-50% и ТГ - на 14-33%; вызывает повышение уровня холестерина-ЛПВП и аполипопротеина А.

Дозозависимо снижает уровень ЛПНП у больных с гомозиготной наследственной гиперхолестеринемией, рези¬стентной к терапии другими гиполипидемическими лекарственными средства¬ми. Достоверно снижает риск развития ишемических осложнений (в т.ч. разви¬тие смерти от инфаркта миокарда) на 16%, риск повторной госпитализации по поводу стенокардии, сопровождающейся признаками ишемии миокарда, - на 26%. Не оказывает канцерогенного и мутагенного действия. Терапевтический эффект достигается через 2 недели после начала терапии, достигает максимума через 4 недели и сохраняется в течение всего периода лечения.
Гиполипидемиялық дәрі. Аторвастатин – холестеринді қоса, стеролдардың ізашары болып табылатын, мевалон қышқылына З-гидрокси-3-метилглутарилкоэнзим А-ға айналатын, ГМГ-КоА-редуктаза-ферментінің селективті бәсекелік тежегіші. ТГ және бауырдың холестерині ЛПОНП құрамына кіріп, плазмаға түсіп, шеткергі тіндерге тасымалданады. ЛПHП қабылдағыштарымен өзара әрекеттесу барысында ЛПОНП-ынан ЛПНП түзіледі.

ГМГ-КоА-редуктазаның әлсіреуі, бауырда холестериннің синтезі және жасушалардың үстіңгі бетінде ЛПНП «бауырлық» рецепторлары санының көбеюі есебінен плазмадағы холестерин мен липопротеиндердің деңгейлерін төмендетеді, бұл ЛПНП басып алуы мен катаболизмін күшейтуге әкеледі. ЛПНП түзілуін төмендетеді, ЛПНП-рецепторлары белсенділігінің айқын және тұрақты артуын туғызады. Гомозиготты отбасылық гиперхолестеринемиямен науқастарда ЛПНП деңгейін төмендетеді, ол әдетте гиполипидемиялық дәрілік құралдармен емдеуге келмейді. Жалпы холестериннің деңгейін 30-46%-ға, ЛПНП - 41-61%%-ға, В аполипопротеинін - 34-50%%-ға және ТГ - 14-33%%-ға төмендетеді; ЛПHП холестеринінің деңгейін және А аполипопротеинінің деңгейін жоғарылауын туғызады.

Өзге гиполипидемиялық дәрілік заттармен емдеуге төзімді, гомозиготты тұқым қуалаушылық гиперхолестеринемиямен науқастарда ЛПНП деңгейін дозаға тәуелді төмендетеді. Ишемиялық асқынулардың даму (соның ішінде миокард инфарктынан өлімнің даму) қаупін 16%-ға, миокард ишемиясының белгілерімен бірге жүретін стенокардия жөнінде қайтадан ауруханаға жатқызу қаупін 26%-ға сенімді төмендетеді. Канцерогенді және мутагенді әсер етпейді. Емдеу әсері емдеу басталғаннан кейін 2 аптадан соң жетеді, 4 аптадан соң ең жоғары шегіне жетіп, емдеудің барлық кезеңінде сақталады.

Упаковка и форма выпуска

Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 10 мг, 20 мг, 40 мг, 80 мг. По 10 таблеток в контурную ячейковую упаковку из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой печатной. По 3 контурной упаковки вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках вкладывают в коробку из картона.
Үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар, 10 мг, 20 мг, 40 мг, 80 мг. Поливинилхлоридті үлбірден және баспалы алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 10 таблеткадан. 3 пішінді ұяшықты қаптама мемлекеттік және орыс тілдерінде жазылған қолданылуы жөніндегі нұсқаулықпен бірге картоннан жасалған қорапқа салынған.